Stefan Kardynał Wyszyński urodził się 3 sierpnia 1901 r. w Zuzeli nad Bugiem. Wykształcenie średnie zdobył w Warszawie, Łomży oraz we Włocławku. W latach 1920-1924 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku; święcenia kapłańskie otrzymał 3 sierpnia 1924 r. Kształcił się dalej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie uzyskał tytuł doktora na podstawie pracy "Prawa rodziny, Kościoła i państwa do szkoły", później - na uniwersytetach w Europie Zach., dokąd udał się na roczne stypendium naukowe.

   Podjął następnie pracę duszpasterską przy włocławskiej katedrze, obowiązki profesora nauk społecznych w Seminarium Duchownym, prowadził Chrześcijański Uniwersytet Robotniczy oraz pracę społeczno-oświatową w Chrześcijańskich Związkach Zawodowych.

   W początkach II wojny światowej przebywał we Wrociszewie oraz Kozłówce; brał żywy udział w konspiracyjnym nauczaniu młodzieży. Od 1942 r. podjął służbę kapelana Zakładu dla Niewidomych w Laskach k. Warszawy. Podczas Powstania Warszawskiego pełnił funkcję kapelana okręgu wojskowego Żoliborz-Kampinos oraz szpitala powstańczego w Laskach. Po wojnie został rektorem Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku, redagował Ateneum Kapłańskie, Ład Boży oraz Kronikę Diecezji Włocławskiej.

   W 1946 r. został mianowany przez papieża Piusa XII - biskupem lubelskim. Wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz powołał do istnienia Wydział Filozofii Chrześcijańskiej. Tytuł arcybiskupa gnieźnieńsko - warszawskiego, Prymasa Polski otrzymał w 1948 r. i do końca życia niestrudzenie kierował Kościołem polskim. Pomimo zawartego w 1950 r. porozumienia z rządem PRL Kościół podlegał wielu represjom - władze dążyły do uzależnienia od siebie duchowieństwa. Przeciwko temu odważnie zaprotestował Prymas w słynnym memoriale do władz państwowych "Non possumus". Nocą 25 września 1953 r. Kardynał Wyszyński został aresztowany i przez trzy kolejne lata więziony w Rywałdzie k. Grudziądza, Stoczku Warmińskim, Prudniku Śląskim oraz Komańczy. Propozycja odzyskania wolności w zamian za zrzeczenie się godności biskupa spotkała się ze stanowczym odrzuceniem ze strony Prymasa Wyszyńskiego. Okres uwięzienia przez komunistyczne władze Polski był czasem cierpienia i odosobnienia - wielkiego wysiłku duchowego a zarazem wytężonej pracy: powstały wtedy Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego oraz program Wielkiej Nowenny przed Tysiącleciem Chrztu Polski. Po powrocie na swój urząd Prymas podjął prace przygotowawcze do obchodów Millenium Chrztu Polski; uzyskał wreszcie pozwolenie na wyjazd do Rzymu celem odbioru otrzymanej w 1953 r. nominacji kardynalskiej.

    W czasie Soboru Watykańsiego II (1962-1965) wraz z Kardynałem Karolem Wojtyłą brał czynny udział w pracach soborowych. Za przekazany w 1964 r. przez Prymasa Wyszyńskiego List biskupów polskich do biskupów niemieckich spotkały go ze strony władz państwowych pomówienia o zdradę Polski. W 1966 r. pomimo poważnych utrudnień ze strony komunistycznych władz odbyły się pod przewodnictwem Prymasa obchody Tysiąclecia Chrztu Polski, których kulminacyjnym wydarzeniem był Akt Oddania Polski w Macierzyńską Niewolę Maryi, Matki Kościoła na Jasnej Górze 3 maja 1966 r. W kolejnych latach swej posługi w Kościele polskim Prymas wielokrotnie podejmował rozmowy z przedstawicielami rządu PRL, a także troszczył się o utworzenie diecezji na terenach odzyskanych po II wojnie światowej; wysiłki te okupił licznymi przykrościami, w tym zarzutu zdrady polskiej racji stanu. Po wyborze Kardynała Karola Wojtyły na Papieża (16 października 1978 r.) Ojciec św. Jan Paweł II zwrócił się do Prymasa Wyszyńskiego: "Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego Papieża Polaka ... gdyby nie było Twojej wiary, nie cofającej się przed więzieniem i cierpieniem, Twojej heroicznej nadziei..." . W czerwcu 1979 r. Prymas przyjmuje Papieża Polaka podczas jego pierwszej - tak ważnej dla narodu polskiego - pielgrzymki do Ojczyzny. W latach wielkich przemian w Polsce (1980-1981) Prymas stał się ośrodkiem równowagi różnorodnych nurtów społecznych i politycznych. Rozumiał i popierał dążenia ludzi pracy, jednocześnie starał się tak sterować sytuacją w kraju, by nie narażać bezpieczeństwa i suwerenności Ojczyzny.

    Stefan Kardynał Wyszyński zmarł 28 maja 1981 r.; podczas pogrzebu cała Polska oddała hołd zmarłemu Prymasowi. Jan Paweł II określił go - Prymasem Tysiącecia: "Takiego Ojca, Pasterza i Prymasa Bóg daje raz na 1000 lat".

W JAKI SPOSÓB NASZ PATRON
MOŻE INSPIROWAĆ WSPÓŁCZESNĄ MŁODZIEŻ POLSKĄ?

   - poprzez przesłanie o bezwarunkowej godności każdego człowieka
     "Największą wartością na ziemi jest człowiek".

   - przez świadectwo umiłowania Ojczyzny
     "Kocham Ojczyznę bardziej niż własne serce...".
     "Sztuką jest umierać dla Ojczyzny, ale jeszcze większą sztuką
           jest dobrze żyć dla niej"


   - poprzez świadectwo niezłomnej wiary i zawierzenia Maryi
     "Mamy zaufanie do Miłości, bo tylko Miłość zwycięża".

KONKURSY - sukcesy uczniów PG1 w Łasku

   - Wewnątrzszkolny Konkurs wiedzy o życiu i nauczaniu Stefana Kardynała Wyszyńskiego - w r. szk 2004/2005 laureatem został Zbigniew Lach.
   - Ogólnopolski Konkurs wiedzy o życiu i dziedzictwie Prymasa Wyszyńskiego (zorganizowany przez Instytut Prymasowski w Warszawie) - trzy uczennice zakwalifikowały się do finału konkursu 7.10.2005 r.: Natalia Lamperska, Monika Mara i Monika Krotiuk.
   - Konkurs "O szkolną odznakę Kard. S. Wyszyńskiego SOLI DEO" (zorganizowany przez Publiczne Gimnazjum nr 1 w Prudniku Śląskim) - w r. sz. 2004/2005 odznakę otrzymała kl. II c oraz 12 uczniów przygotowujących prace indywidualnie.